Lúbarinn í Kolaportinu
Þann 1. maí fór ég með Halla félaga mínum niður í bæ til að fara í kröfugöngu. Við vorum í seinni kantinum vegna þess að Halli þurfti að bíða eftir félagsþjónustunni til þess að klæða sig. Kröfugangan var farin af stað þegar við komum að Laugarvegi á bílnum. Við náðum því ekki að keyra yfir Laugarveginn við Barónsstíg en fengum þess í stað fyrsta flokks útsýni yfir gönguna í hlýja bílnum. Þegar allir í göngunni voru farnir framhjá þá fórum við og lögðum bílnum við Þjóðleikhúsið. Þar gátum við loksins gengið til liðs við kröfugönguna. Þegar komið var á Ingólfstorg var sól en heldur kalt, við hittum þar fullt af góðu fólki og hlustuðum á ræður og söngva.
Á leiðinni aftur að bílnum sáum við að Kolaportið var opið og ákváðum að kíkja þar inn. Við skoðuðum fullt af dóti og hittum fleira gott fólk. Þá er nú komið að aðalatriðinu, við sátum rólegir og vorum að horfa í kringum okkur þegar að ég sá litla stúlku koma askvaðandi að okkur og byrjaði að berja Halla með hamri. Þegar hann sagði "Ái" þá hætti hún og rauk á mig og lúbarði mig á meðan ég lá (ok sat) í hláturskrampa, þetta var nefnilega svona risa uppblásinn hamar og það var mjög fyndið að sjá svipinn á stúlkunni þegar hún var að þessu. Svo voru viðbrögð móður hennar enn fyndnari. Þegar hún loks tók eftir því hvað dóttir hennar var að bralla þá hljóp hún af stað, hreif stúlkuna með sér og lét sig hverfa hið snarasta mjög skömmustuleg yfir því að dóttir hennar var að berja tvo menn í hjólastól. Ég vona bara að stúlkan hafi ekki verið skömmuð mikið því þetta var hápunktur dagsins hjá okkur :)
Fjúkandi Fjaðrir
Fjúkandi Fjaðrir
Það var einu sinni ung kona sem hélt að vinur hennar hefði stolið frá sér eplum og varð mjög reið við hann. Hún sagði nokkrum vinum frá því og fyrr en varði var sagan kominn út um allan bæ. Hún komst svo að því að vinur hennar hafði ekki gert það sem hún hélt. Unga konan varð mjög leið yfir því að hafa í reiði og hugsunarleysi sagt þetta um vin sinn.
Unga konan leitaði til ráðgóðrar konu eftir ráðum og útskýrði fyrir henni hvað hún hafði gert. Ráðgóða konan hlustaði vel og vandlega. Hún sá að unga kona var einlæg og vildi gera allt sem hún gæti til að bæta skaðann.
Ráðgóða konan sagði þá
"það er tvennt sem þú verður að gera til þess að bæta fyrir þetta. Það fyrra er mjög erfitt. Í nótt verður þú að taka fiðurkoddana þína og gera á þá gat. Næst skaltu ganga um bæinn og leggja niður eina fjöður fyrir framan hverja dyr í bænum fyrir sólarupprás. Þegar þessu er svo lokið skaltu koma aftur til mín og þá mun ég segja þér hvað þú þarft að gera næst.
Unga konan var snögg að fara heim og undirbúa verkið. Alla nóttina hljóp hún ein um bæinn í kuldanum. Hún hljóp milli húsa og passaði að gleyma engum. Hún var köld og þreytt en hún hélt áfram alla nóttina, þakklát fyrir að geta bætt mistök sín.
Við sólarupprás fór unga konan uppgefin til ráðgóðu konunnar og hugsaði með sér að það erfiðasta hlyti að vera búið og sagði "Ég er nú búin að tæma flesta koddana mína og setja fjöður við hverjar dyr í bænum." þá svaraði ráðgóða konan "Farðu nú og tíndu fjaðrirnar upp og fylltu koddana þína aftur og þá verður allt sem þú sagðir gleymt."
Unga konan varð áhyggjufull og sagði. "Það er ómögulegt! Vindurinn blés í burtu fjöðrunum um leið og ég lagði þær niður. Ef þetta er seinna atriðið þá mun ég aldrei geta bætt vini mínum skaðann." Ráðgóða konan sagði þá. "Það er satt, gleymdu því aldrei að orð þín er eins og fjöður í vindinum. Eftir að hafa sagt þau þá skiptir það engu hversu mikið þú sérð eftir þeim og reynir að bæta fyrir það, þú getur aldrei tekið þau til baka. Veldu því orð þín vel og sérstaklega um það fólk sem er þér kært"
Víti til varnaðar, ekki vera með vesen
Í desember tilkynnti ég fulltrúa Reykjavíkurborgar að ég hyggðist ekki ætla að skrifa undir annann beingreiðslusamning vegna þess hve lélegur samningurinn var sem mér bauðst (sjá fyrri greinar). Mér var þá boðið af borginni að framlengja beingreiðslurnar um einn mánuð og ég þáði það því ég bjóst við að með rúmlega mánaðar fyrirvara þá væri hægt að koma mér inn í hefðbundna þjónustukerfið á ný. Þegar febrúar rann svo í garð virtust allir koma af fjöllum með þetta, ekkert hafði verið undirbúið, ég var þá fyrst settur á biðlista. Í dag er 23. apríl og það er búið að þrífa hjá mér fimm sinnum síðan að beingreiðslunum lauk. Það var aðeins eitt skipti í febrúar og annað í mars en í apríl fór þetta af stað vikulega eins og það á að vera. Tíminn sem skammtaður er um klukkutími á viku og dugir ekki einu sinni til að þrífa nema tæplega helming íbúðarinnar. Ég er að tala um að tíminn dugar ekki einu sinni fyrir algjörum grunnþrifum og í viðbót við það er maður rukkaður 1.000 kr fyrir tímann.
Ég hef þrisvar fengið aðstoð við aðdrætti (matarinnkaup) síðan 1.febrúar og það byrjaði núna í apríl.
Svo er það liðveislan sem ég fékk að vita í mars að væri útrunnin og að ég þyrfti að sækja um að nýju. Ég gerði það að sjálfsögðu en ég hef núna ekki hugmynd hvað ég mun þurfa að bíða lengi eftir því. Það tók rúman mánuð eftir að ég fór á ný inn í hefðbundna þjónustukerfið til að komast að þessu svo ég er viðbúinn því að ég muni þurfa að bíða í ár eins og ég var varaður við að væri algengur biðtími. Það er ef umsókn mín verður þá samþykkt en ég er ekki enn búin að fá svar við því.
Ég verð að læra að bíða
Í gær kom ég heim úr skólanum um sex leytið og hringdi eftir aðstoð klukkan 18:10. Ég var að fara á fund út í bæ klukkan hálf átta og var að vonast til að geta fengið mér smá snarl og látið tæma þvagpokann áður en ég færi. Þegar ég þurfti að fara þá var enginn kominn og starfsmaður komst ekki til mín fyrr en um 20:30 eða tveimur klukkutímum og tuttugu mínútum eftir að ég hringdi. Ég var þá löngu farinn og gat því ekki nýtt aðstoðina.
Ég verð að viðurkenna að þetta er með lengstu skiptunum sem ég hef þurft að bíða en hinsvegar er um og yfir klukkutíma bið ótrúlega algeng en það hefði líka verið of seint fyrir mig í þetta skiptið.
Ég hef einnig nýlega þurft að bíða hátt í tvo tíma vegna stíflaðs þvagleggs sem getur verið mjög sársaukafullt og hættulegt vegna ósjálfráðra rangviðbragða, eins hef ég þurft að bíða fastur uppí rúmi í allt að tvo tíma eftir aðstoð starandi upp í loftið.
Ég vil taka fram að ég tel þetta ekki vera starfsfólkinu að kenna heldur er vandamálið of mikið álag og of þétt dagskrá ásamt fáránlegu skipulagi.
Mrs Schledermann
Hér er að finna heimildarmynd þar sem sýnt er inn í líf tveggja fatlaðara kvenna, önnur er í hinu hefðbundna þjónustukerfið en eftir fjölda ára í því er hún að kynna sér NPA og við fáum að fræðast með henni. Hin er með Notendastýrða Persónulega Aðstoð og við fáum að sjá munin á lífinu hjá þeim.
Margir gera sér ekki grein fyrir því hversu mikið lífsgæði, frelsi og tækifæri eru takmörkuð hjá fólki sem ekki hefur NPA. Myndin veitir innsýn á munin á þessum tveim mismunandi leiðum.
Yfirvinna, undirvinna, álag eða álög?
Ég hef verið að spá í því afhverju borgað er misjöfn laun eftir því hvaða tími dags eða hvaða vikudagur er unninn.
Ég fór sérstaklega að spá í réttlætingunni fyrir því að fá lægri laun fyrir dagvinnu en kvöldvinnu.
Ég get ekki séð hvernig það er betra að vinna dagvinnu en kvöldvinnu.
Ég get heldur ekki séð að það sé verra fyrir vinnuveitandann að hafa fólk í dagvinnu en kvöldvinnu.
Í dagvinnu selur launþegi atvinnurekenda meðal annars:
- Birtu dagsins í skammdeginu
- Tímann þegar öll þjónusta, verslun og stofnanir eru opin
- Góða veðrið þegar er sól og blíða
Og á móti græðir atvinnurekandi meðal annars:
- Að öll þjónusta, verslun og stofnanir er opið meðan starfsemin stendur
- Lægri kostnað vegna lýsingar
- Lægri kostnað vegna upphitunar (hugsanlega)
Hvað finnst þér? Ertu með frekari rök með eða á móti?
Er hugsanlega verið að plata okkur með því að sannfæra okkur um að það sé verra að vinna ekki dagvinnu og fólk þurfi hærra kaup í kvöldvinnu því hún er svo erfið og óþægileg?
Ef þú fengir jafnaðarkaup, hvernig myndir þú vilja haga þínum vinnutíma?
Uppsögn á beingreiðslum
Vegna ósanngirnis og stífleika við samningsgerð á beingreiðslum til mín vegna liðveslu, þrifa og aðstoðar við aðdrætti neyðist ég til að segja beingreiðslusamningnum upp.
Ég lít svo á orðið "samningur" að það tákni að það sé samið um eitthvað en hingað til hefur ekki verið samið um neitt og öllum breytingartilögum mínum verið hafnað, þrátt fyrir að ég hafi fært góð rök fyrir þeim.
Ég vil benda á að verður sennilega ekki sparnaður af þessu fyrir borgina heldur öfugt.
Sem dæmi má nefna að íbúar á Sléttuvegi 3 sem fá aðstoð við aðdrætti fá oft til sín aðstoð 20 mínútum fyrir brottför og algengt er að sá starfsmaður taki matarhlé fyrir það. Í einhverjum tilvikum er svo reiknað með 60 til 75 mínútum þar til haldið er heim aftur. Heimferð tekur 10 til 20 mínútur eftir atvikum. Þegar heim er komið tekur svo minnst 20 mínútur að komast inn og ganga frá. Það þykir því ekki óeðlilegt að missa starfsmann úr húsinu í tvo til þrá tíma vegna þess. Svo er mikill aukakostnaður af þessari starfsemi, dæmi eru: Veikindi, Námskeið, Fundir, Yfirmenn, Sími, Net, Vinnuaðstaða og lengi má telja.
Mér þykir ekki ólíklegt að ein ferð í aðdrætti kosti því borgina nálægt 10.000 kr ef ekki meira þegar allt er reiknað með í dæmið. Það væri nú gott ef einhver gæti sýnt fram á að klukkutíminn til þjónustuþega sé undir 3.000 kr hjá borginni en ég tel það frekar vera í hina áttina.
En eins og ég hef sagt áður þá er mér bara úthlutað einni klukkustund sem metin er á 1.600 kr Ég tel það allavega öruggt að ef ég fengi beingreiðslur fyrir tvo tíma og reiknað væri með 3.000 kr á tímann eða fjóra tíma og 1.600 kr á tímann þá væri það líklega fínn sparnaður fyrir borgina og ég væri frjálsari og ánægðari.
Umsókn um breytingar á samning um beingreiðslum með ýtarlegum rökstuðning
Umsókn um breytingar á einstaklingssamningi með ýtarlegum rökstuðning
Búðarferð:
Minnsti mögulegi tími:
- Undirbúningur 10 mín
- Keyrsla í búð 15 mín
- Bið við kassa 5 mín
- Afgreiðsla 5 mín
- Raða í bílinn 5 mín
- Heimkeyrsla 15 mín
Samtals 55 mín 55 mínútur að fara í eina búð og koma sér heim án þess að lenda í miklum biðröðum eða umferðarteppu.
Miðað við að ég hafi einn klukkutíma í búðaferð á viku þá hef ég fimm mínútur til að versla fyrir heila viku og bara í einni búð.
Ef við reiknum með tveimur búðarferðum í viku og ég er 35 mínútur að versla þá eru það þrjár klukkustundir sem algört lágmark. Fjórir klukkutímtímar eru því mjög raunhæft mat.
Í ofangreindum útreikningum er samt ekki gert ráð fyrir því að ganga þurfi frá inn í skápa því sem keypt er. Ég tel það ekki ósanngjarna kröfu að fá að fara tvisvar á viku í búð því ýmis ferskvara er orðin frekar subbuleg eftir fimm til sex daga, ásamt því að ekki hægt að gera ráð fyrir að allt fáist í einni búð. Eins getur gleymst að kaupa eða eitthvað klárast fyrr en áætlað er.
Þrif:
Grunnþrif:
- Baðherbergi: Bað, vaskur, klósett, þurrka af hillum, borði, kommóðu og spegli. 20 mín
- Svefnherbergi Skipta á rúmi, þurrka af 15 mín
- Stofa Taka til á borðum og hillum og þurrka af, þurrka af gluggasyllum, þurrka af rafmagnstækjum 30 mín
- Eldhús Taka til á eldhúsbekk, ísskáp, hillum og þurrka af, þurrka af gluggasyllum, skáphurðum, ofnhurð, skúffum, eldavél, örbylgjuofn innan/utan, tæma ruslafötu og þrífa, þrífa reykháf, þrífa uppþvottagrind og vask og þurrka slettur af veggjum við eldavél og vask 45 mín
- Skúra Svefnherbergi, hobbí herbergi, stofa, gangur, eldhús og bað 30 mín
Grunnþrif og skúringar samtals: Tveir klukkutímar og tuttugu mínútur.
Þvottur:
Setja þvott í vél, tekur klukkutíma að þvo eina vél, setja í þurrkara og aðra vél, bið í klukkutíma, setja afgang í þurrkara og gengið frá þvotti, ná í afgang af þvotti og ganga frá. 10+10+ 10+5+10 =45mín.
Grunnþrif samtals þrír klukkutímar og fimm mínútur.
Einnig þarf reglulega að þrífa: Hurðir, karma, glugga, gluggatjöld, ofan á skápa, inn í skápa, hurðir skápa, slökkvara, ísskáp að innan, frystir að innan, lyftara, rúm, stóla, rafmagnshjólastól, handknúinn hjólastól, skúffur að innan, haldföng á hurðum skápum/ skúffum, bakvið vatnsofna, bakaraofn og margt fleira æ. Ef hvert þessara verka fær um hálftíma og er gert um það bil tvisvar á ári þá er það háltími í viðbót á viku.
Liðveisla:
Liðveislu nota ég sem aðstoðamann/konu því ég er mikill athafnamaður og er það erfitt þegar maður getur ekki notað hendur. Með góðri aðstoð tek ég ýmsa hluti í sundur og laga sem ég kann að laga, ég smíða, bora, rækta, bý til einföld raftæki, lóða, lími, sauma, skrúfa, negli, mæli, skrifa, moka, gróðurset, bý til moltu, bind, tengi og margt annað.
Fyrir slys eyddi ég miklum tíma í þessi verkefni og tel sex tíma á viku vera algert lágmark og betur mætti vera nær tvöfalt eða þrefalt. Einnig tel ég að ef ég fæ 14 tíma á viku sé best að bæta við tveimur tímum og ég sleppi þá því að kalla á félagsþjónustuna á meðan ég hef aðra aðstoð hjá mér.
Sem dæmi þá hringi ég í félagsþjónustuna til að elda, tæma þvagpoka og annað á meðan aðstoðamanneskjan er hjá mér og því er ég að segja mörgum til í einu og allt tekur lengri tíma. Þá get ég haft aðstoð þrisvar fjóra tíma í viku og það væri þá tími sem myndi létta á félagsþjónustunni.
Eftir því sem ég kemst næst er gangverð hjá einkafyrirtækjum í þrifum og annari þjónustu/aðstoð lægst milli þrjú þúsund og þrjú þúsund og fimmhundrað fyrir dagvinnu. Ef við tökum alla tíma sem ég tel mig þurfa á *dagvinnutaxta* 16*4, 33*3. 200= 221.867 krónur á mánuði.
Ég óska eftir því að ef sum atriði hér geta verið samþykt en önnur ekki þá verði það samþykt sem hægt er eða eins vel og hægt er. En ef einhverju verður hafnað eða ekki samþykt að fullu þá vil ég kæra þann úrskurð.
Takk fyrir
Rúnar Björn Herrera Þorkelsson
Með fyrirvara um vanmat á eigin þörf
Mér var sagt að öllum atriðum var hafnað nema aukningu við búðarferðir og ég látinn velja milli þess að kæra eða samþykja hækkun, ég valdi að samþykja en fékk svo enga aukningu því það mátti ekki hækka við samninginn.